– मौन आवाज

ए मुर्ख आइमाई !

ट्वाल्ल परेर नबस
संसार आफ्नै सुरमा कुदिरहेको छ ।

उसको आफ्नै वेग छ
उसको आफ्नै वेद छ ।

यसो गरौं
आऊ ओछ्यान मिलाउँ !

हावामा हावासँग हावा हुँदै
आगोमा आगोसँग आगो हुँदै
ग्रामीण बस्तीको चौतारी
देवालय – शौचालय भत्काउँदै जोसुकै हिँडोस् ।

जोसुकै हिँडोस्
बहुरंगी नाराका उत्तेजनाहरू फलाक्दै

आऊ
हामी यो एकान्तमा निर्विचार – निर्वस्त्र उभिउँ !

ए निरक्षर आइमाई !

कूटनीतिको कुनै स्पष्ट भाषा हुँदैन ।
राजनीतिको कुनै प्रष्ट व्याकरण हुँदैन ।

आऊ
तन्ना ओछ्याउँ !

हिंस्रक विचारको अघिपछि पछिअघि गरिरहन
हामीसँग फुर्सद नै कहाँ छ र ?

हामी त
यो युगको अन्तिम जोडी हौं ।

हामीसँग
गर्भाशयमैं  मरेका शिशुहरू छन्
वृद्ध पृथ्वी
रोगी सभ्यता
र प्रशस्त अपूरणीय क्षतिहरू छन् ।

हामीसँग
कुहिएका फूल
डढेका सपना
र प्रशस्त अवर्णनीय पीडाहरू छन् ।

हामीसँग
फुटेका आँखा
भाँचिएका खुट्टा
छिनालिएका टाउका
र टुक्राटुक्रा शरिरहरू छन् ।

हामीसँग एउटा अर्थहीन उपस्थिति छ
हामीसँग एउटा अर्थपूर्ण अनुपस्थिति छ !

हामीलाई
आकाशका अवशेषहरू बटुल्दै
निर्माण गर्नु छैन अर्को आकाश
तारापुञ्जहरूमा नियोजित प्रकाश छरेर
थप्नु छैन अर्को तारा ।

बितेर गएको इतिहासको छातीमा लेख्नु छैन
विघटित समयको आधुनिक कथा !

हामी त
नदीका अविरल सन्तानहरू हौं ।

किनारामा जीवन पर्खेर किनारा मैं खरानी हुनु
हामीलाई किमार्थ स्वीकार्य छैन ।

मत्स्य – जुनीको काल्पनिक पोखरीमा
लास जस्तो तैरिएर कति छचल्किनू ?

हामीलाई पुग्नुछ सत्यको – शान्त चिहान !

ए दिग्भ्रमित स्त्री !

आऊ
यो आदिम जंगलमा कामदेवको प्रार्थना गरौं
आऊ
तिम्रो सनातन योनीको अनुष्ठान गरौं
आऊ
मेरो प्राचीन लिंगको आराधना गरौं ।

ए लाटी !
यो भीडले कुल्चेर गएको बहुल पाइतालाहरूमा
कति बाटाहरु पुरिएका छन् ?

कति यात्राहरु पुरिएका छन् ?
कति यात्रीहरु पुरिएका छन् ?

अंकहरुको अन्तिम गन्तव्य शून्यता हो
आऊ
मौनताको अनन्त गहिराइमा समाधिस्थ हौं !

आऊ
हामी नसुने जस्तो गरौं
आऊ
हामी नदेखे जस्तो गरौं
आऊ
हामी नबोले जस्तो गरौं
आऊ
हामी नभए जस्तो गरौं ।

यो ब्रम्हाण्डमा अस्तित्वका असंख्य विरोधाभासहरू छन्
असंख्य ईश्वरहरू छन्
असंख्य धर्म र व्याख्याहरू छन्
असंख्य वाद र सिद्धान्तहरू छन्
असंख्य भ्रम र रहस्यहरू छन्  ।

आऊ
प्रेम बिर्सेर आऊ
आऊ
कुण्ठा बिर्सेर आऊ
आऊ
सम्पूर्ण आगत / विगत र जगत बिर्सेर आऊ ।

ए पतित नारी !

आऊ
यो पतित पुरुषको अंगालोमा आऊ
जिब्रो चाटौं
कान टोकौं
शरीरमाथि शरीर घिसारौं ।

हामी ठीक त्यसरी नै स्खलित होउँ
जसरी
ईश्वर आफ्नो धर्मबाट स्खलित हुन्छ
जसरी
प्रकृति आफ्नो नियमबाट स्खलित हुन्छ
जसरी
सरकारहरू आफ्नो दायित्वबाट स्खलित हुन्छन् !

ए पवित्र नारी !
आऊ हामी सम्भोग गरौं !

***