✍️ सरुभक्त श्रेष्ठ

मुक्तक – एक

प्रत्येक दिवस प्रेम दिवस हो, यौटा सत्य जानिराख

प्रेमभन्दा मूल्यवान केही अरु हुँदैन ठानिराख

सभ्यताको आकाशभरि कति घाम उदाए, जून उदाए

प्रेमको इतिहास चोखो लेखिनुपर्छ मानिराख ।

मुक्तक – दुई

बदनाम नगर प्रेमलाई प्रेम महान् र अनन्त हुन्छ

धर्तीभरि आकाशभरि सहृदयताको जालो बुन्छ

मान्छेहरू भन्छन् दुनियाँ, स्वार्थमा कति डुबेको छ

तर प्रेम गर्ने मनले सधैँ उत्सर्गलाई मात्र चुन्छ ।

मुक्तक – तीन

नसोध मलाई कि म तिमीलाई कति माया गर्छु

हृदयको फाँट-गरामा अमूल्य कति सपना छर्छु

जान्नेहरू भन्छन्, प्रेम एक सुन्दर प्रेरणा हो

प्रत्येक क्षण म जीवनका कति जँघार-सागर तर्छु ।

मुक्तक – चार

बासनाको खेल खेल्नेहरू प्रेमको अर्थ बुझ्न सक्दैनन्

उच्चता अनि महानता के हुन्, मनमा कतै सुझ्न सक्दैनन्

मौसम बदलिएझैँ गरी प्रेम पात्र बदली हिँडेपछि

बिहानीको चोखो शीत परी ती प्रेमले रुझन् सक्दैनन् ।

मुक्तक – पाँच

प्रेम कस्तो हुन्छ, एउटा नमर्ने गीतझैँ

दिनरात साथ नछोडने मनको प्रिय मितझैँ

हृदयको धड्कनलाई सोधे बुझिन्छ प्रेम

हारेर पनि जितिने एउटा महान जितझैँ ।

मुक्तक – छ

प्रत्येक क्षण मुटुको ढुकढुकीमा तिमी आए जस्तो लाग्छ

सत्य भन्छु प्रत्येक सासमा तिमी छाएजस्तो लाग्छ

प्रेम गरेर मैले जीवनमा जे गुमाए पनि

बेहिसाब-बेहिसाब मैले आफैंलाई पाएजस्तो लाग्छ ।

मुक्तक – सात

प्रेम गरेर केही मागूँ, म भिखारी बन्न चाहन्न

सत्य भन्छु, म जीवनलाई यति तुच्छ भन्न चाहन्न

समर्पणको जीवनमा समर्पण नै गर्न देऊ है

विश्वासलाई चोट पारी आफ्नै दिल खन्न चाहन्न ।

मुक्तक – आठ

तिमीलाई माया गर्दा सर्वस्व सबै लुटाइदिन्छु

खुसीका जम्मै अवसरहरू एक-एक गरी छुटाइदिन्छु

तिमी भन मात्र जीवनका कति शिखर चढछ्यौं

तिम्रा लागि मनभित्र असंख्य मन जुटाइदिन्छु ।

मुक्तक – नौ

प्रेममा घात हुँदैन, कहिल्यै प्रतिघात हुँदैन

ठूलो सानो भन्ने पनि प्रेममा कुनै जात हुँदैन

ए ! नसाले बेहोस बनी प्रेमका कुरा गर्नेहरू !

म सत्य भन्छु, प्रेममा प्रभात हुन्छ कहिल्यै रात हुँदैन ।

मुक्तक – दस

प्रेम पवित्र हुन्छ, हिमाली मूलको पानीझैँ

चरित्रले बेदाग मानौँ सुनकेशरी रानीझैँ

शब्दकोशबाट बुझिन्न, आफैंबाट बुझी हेर

प्रेम तिमीलाई लाग्नेछ, हृदयको अक्षय खानीझैँ ।