– अंकिता कोइराला

अन्धकारको अतल गह्वरभित्र चेतनाको प्रभा खोज्छन् नयनहरू,
अस्तित्वका अदृश्य पखेटाले उचाल्छन् आत्माका अनन्त स्पन्दनहरू।
सपनाका रेशमी सूत्रभित्र सम्भावनाका स्वर्णिम आख्यान बुन्छन्,
अन्तर्मनको निस्तब्ध वीणामा अनुभूतिका मधुर राग गुञ्जन्छन्।

समयको गम्भीर धारामा विस्मयका प्रतिबिम्बहरू तैरिन्छन्,
जीवनयात्राका पदचापसँगै अनकही रहस्यका द्वार खुल्छन्।
संघर्षका कठोर शिलामा धैर्यका अक्षय दीप बल्छन्,
यथार्थका निर्मल मणिभित्र आत्मिक उज्यालाका आयाम पलाउँछन्।

हृदयको नीलगगनमा भावनाका नक्षत्रहरू झल्किन्छन्,
निराशाका धुमिल बादलमाथि आशाका अरुण किरण फैलिन्छन्।
आस्था, साधना र समर्पणले नियतिको मार्गचित्र कोर्छन्,
स्मृतिका अमिट रङहरूले जीवनका पानाहरू सजाउँछन्।

कल्पनाका दिव्य पखेटाले चेतनाको क्षितिज स्पर्श गर्छन्,
मौनता र सङ्गीतको संगमले सौन्दर्यका रहस्य खोल्छन्
ज्ञान, करुणा र प्रेमका दीपले प्रत्येक पाइला आलोकित गर्छन्,
अन्तर्विरामको गहिराइमै जीवनले आफ्नो नवअर्थ भेट्छ।

***