✍️ श्रीकृष्ण शर्मा

मुक्तक – १

मेची दुःख्छ काली दुःख्छ सुस्ता छातीभरि
जङ्घे पिल्लर ढल्छ मुटु फुट्छ रातिभरि
मन्दमन्द विष लाग्दै छ राष्ट्रियतामाथि
हराउला कि पहिचान डर छ जातिभरि ।

मुक्तक – २

पत्थर सम्झी छिनो प्रहार लगायौ तिमीले
थाहा छ्र्रैन चोट दिएर के पो पायौ तिमीले
बोलिनँ केही पनि मात्र सम्हालेँ आफैँलाई
तिम्रै श्रमले मलाई मूर्ति बनायौ तिमीले ।

मुक्तक – ३

अमृत भनी छल्यौ र विष पिलाएर गयौ
मार्न खोज्यौ कालसँग हात मिलाएर गयौ
धोका दियौ बिच बाटोमै छोड्यौ तर पनि
तिम्रै साथी उपहार धन दिलाएर गयौ ।

मुक्तक – ४

कहिले काला कैले छन् गोरा कठै मेरो देश
सत्तामा छैनन् नेपाली छोरा कठै मेरो देश
आमामाथि गद्दारी भयो पैसा कमाउनलाई
सपूत छैनन् जन्माउँछ मोरा कठै मेरो देश ।

मुक्तक – ५

कृति बढ्यो संस्कृति र वेश हरायो यहाँ
एकतामा तराई पहाड मधेश हरायो यहाँ
न भाषा हाम्रो न सीमा राम्रो लुटिएछौ हामी
नक्सामा हैन नसामा यो देश हरायो यहाँ ।