– प्रकाश पाठक

गजल १,
लाखौं करोडौं चिन्ता छ मेरो
बाँच्ने खुसीमा इच्छा छ मेरो

मेरा कहानी यी पढ्न सक्छौ !
बोली रहेको आँखा छ मेरो

मदहोश पार्यो प्यासी नजरले
ऊ सँग जिउने सपना छ मेरो

यो जिन्दगीको कस्तो सफर खै !
यात्रा भरी नै काँडा छ मेरो

यस्तै सहारा बन्ला र कोही ?
जस्तो छडी र चस्मा छ मेरो

आधा पगाली छोड्यौ तिमीले
आधा हृदय यो ढुङ्गा छ मेरो  ।

गजल २,

हिँडेको, बुढीलाई एक्लै गर्भवती छोडेर हो
उसले जानू भनेकी पनि सबै बुझेर हो

प्रभु ! परदेशको अप्ठ्यारो लुकाएको
घरदेशमा हुनेले पिर मान्लान् भनेर हो

जोडिदा हानी हुँदैन नतोड सम्बन्धहरु
दुई बनेको पनि एक मा एक जोडेर हो

मान्छे ! किन सन्तुष्ट हुन सकेन ?
आफुसँग नभएको चिज भयंकर सोचेर हो

उचाईमा नि केहि छैन पुगेकाले भन्दैनन्
हामीले थाहा पाउने पनि त्यहीँ पुगेर हो ।

***